دره خرزهره

در فرهنگ نامها کلمه  آبادی تداعی کننده مثبتی ازمعنای لغتی است که خود هم خانواده با آب وآبادانی است و ریشه های درخت تنومند آن در آب و لاجرم به بلندای آبادانی که از آن حاصل میشود ، سایه گستر آبادی خواهد بود  ,مشهور است که اغلب اسکانهای بشری معمولا  بر کنار رودها ودریاها و یادر کنار چشمه سارها ی جوشان رشته کوهها پدیدار شدند .

روستای دره خرزهره نیز خارج از این قاعده نبوده است و همچنانکه از نامش پیداست روستایی است بر بلندای تپه مشرف به دره رودی که سراسر آنرا درختان  خرزهره  پوشانده بود و بهمین  دلیل روستای “  دره خرزهره ” نامیده  شد  . نخستین جاذبه های زندگی در چنین جایی وآنهم در روزگاری  که زمان در حال گذار از  زندگی ایلی به سمت یکجا نشینی در حوزه گرمسیری بختیاری بوده است ، وجود چشمه آب شیرین در مجاورت کوههایی که روستا را احاطه کرده بود و وجود دره رودی که در آن جـاری آب ، اگر چه تلخ ، میتوانست جوابــگوی نیاز دام ها باشد و تنوع زمینـهای حاصل خیزدامنه های پر علف کوهستانی آن کافی بود تا انگیزه قوی برای سکونت درآن باشد ، با انتخاب این محل برای زندگی  کار آبادانی به شیوه مرسوم در آن زمان آغاز گردید واز این جهت نخست دامنه کوهها وزمینهای مسطح به زیر کشت رفت ، کشت در دامنه ها بصورت دیم (جو وگندم ) و در زمینهای مجاور دره با ایجاد باغات میوه وصیفی همراه بود .

ایجاد باغات میوه شروع امیدوار کننده ای داشت  وطی چند دهه باروری ومحصول دهی  محیط مفرحی برای جبران سختی  احداث آن نموده بود  ، شروع یکدوره خشکسالی طولانی باعث خشکیدن آب دره وتخريب باغات شد که امروز از آنهمه باغ تنها قامت بلند و مثمر  نخلی مانده است تا شاهدی باشد بر گذشته کسانی که هیچگاه مرعوب سختی کار نشده وآنرا به تسخیر اراده خویش درآورده اند و هم راهنمایی باشد برای کشف قابلیتهای خاک در پرورش انواع درخت .                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         دامنه کوههای ان سرشار از سبزه هایی ست که درردیف داروهای گیاهی میباشند. اغلب دامنه ها سایه دار درخت سدر (کنار) میباشد که ویژه محیط گرمسیری است و وجود سنگ وگچ که از مواد پرمصرف در کار ساختمان سازی وتهیه  آهک وپودر گچ میباشد در طبیعت آن یافت میشود، ضمنا وجود مواد اولیه صنعت  سیمان در کوههای آن سبب فکر ایجاد کارخانه سیمان در آن محدوده شده است. این روستا از قدیم تاکنون بدلیل برخورداری از دامنه های پر علف، محل پرورش دام (بز و گوسفند ) است و علاوه بر آن چراگاه و محل عبور گله های بزکوهی و زیست پرندگانی چون کبک و تیهو بوده است واین جاذبه موجد علاقه به کوهپیمایی وشکار در بین اهالی را فراهم آورده بود.

زمستان معتدل ، بهار دلنشین و تابستان گرم و خشک از مختصات آن است .این روستا که ازحیث جمعیت جز روستاهای کم جمعیت بوده است ساکنان آن از سالهای دور با مودتی مثال زدنی در کنار هم  زندگی کرده اند  .در روزگار جدید ورود تسهیلات، نظیر آب و برق به روستا نوید آینده روشنتری را میدهد . احداث سد آبخیزداری بر دره رود آن باعث ماندگاری آب واحیا طبیعت اطراف آن شده است که توسعه آن در آینده با توجه به زمینهای قابل كشت  اطراف آن میتواند مفید به فایده تر باشد .اميد است اين معرفي مختصر باعث آشنايي دوستداران محيط روستا با آن شده باشد ، البته لازم است گفته شود در كنار هرامكان طبيعي ,همواره وجوداراده سالمي لازم است تا با غلبه بر مشكلات، امكان زندگی را فراهم آورد  ودر اين راستا علاوه بر جاذبه هاي گفته شده بايد از نقش ساكنان ياد كرد كه  با خصلت كار آفريني ومعاشرتهاي مردمي ، سبب استحكام پيوندها ، تلطيف رابطه ها و پاسداشت  آداب وسنن اصيل اعتقادی  وايلي دوران خود بوده اند   .

اين روستا در مسير جاده اهواز – باغملک  و با ۳ كيلومتر فاصله از جاده  ، با تابلوي ” روستاي شهيد اميري ” مزین گرديده است .

                                                تهيه كننده: محمود اذر

Mahmoudazar۱۲@yahoo.com